عشق يعني يك سلام و يك درود

عشق يعني درد و محنت در درون

عشق يعني يك تبلور يك سرود

عشق يعني قطره و دريا شدن

عشق يعني يك شقايق غرق خون

عشق يعني زاهد اما بت پرست

عشق يعني همچو من شيدا شدن

عشق يعني همچو يوسف قعر چاه

عشق يعني بيستون كندن بدست

عشق يعني آب بر آذر زدن

عشق يعني چون محمد پا به راه

عشق يعني عالمي راز و نياز

عشق يعني با پرستو پرزدن

عشق يعني رسم دل بر هم زدن

عشق يعني يك تيمم يك نماز

عشق يعني سر به دار آويختن

عشق يعني اشك حسرت ريختن

عشق يعني شب نخفتن تا سحر

عشق يعني سجده ها با چشم تر

عشق يعني مستي و ديوانگى

عشق يعني خون لاله بر چمن

عشق يعني شعله بر خرمن زدن

عشق يعني آتشي افروخته

عشق يعني با گلي گفتن سخن

عشق يعني معني رنگين كمان

عشق يعني شاعري دلسوخته

عشق يعني قطره و دريا شدن

عشق يعني سوز ني آه شبان

عشق يعني لحظه هاي التهاب

عشق يعني لحطه هاي ناب ناب

عشق يعني ديده بر در دوختن

عشق يعني در فراقش سوختن

عشق يعني انتظار و انتظار

عشق يعني هر چه بيني عكس يار

عشق يعني سوختن يا ساختن

عشق يعني زندگي را باختن

عشق يعني در جهان رسوا شدن

عشق يعني مست و بي پروا شدن

عشق يعني با جهان بيگانگى

درد کهنه

با هرکه رفت. رفت دلم. مال من که نیست این درد کهنه .قصه ی امسال من که نیست من بی دلم. دلی که به نام تو کرده ام دل دل نکن. بزن به زمین. مال من که نیست ای آسمان به هرچه قسم خوردنی قسم حال تو که گرفته تر از حال من که نیست من آن منم که خیره به سقفم نه آسمان پرواز هست زیر پروبال من که نیست

غم عشق

دیدی ای دل که غم عشق دگربار چـه کرد
چون بـشد دلـبر و با یار وفادار چـه کرد
آه از آن نرگس جادو که چه بازی انگیخـت
آه از آن مست که با مردم هشیار چـه کرد
اشـک من رنگ شفق یافت ز بی‌مهری یار
طالـع بی‌شفقت بین که در این کار چه کرد
برقی از مـنزل لیلی بدرخـشید سـحر
وه کـه با خرمن مجنون دل افگار چـه کرد
ساقیا جام می‌ام ده کـه نـگارنده غیب
نیسـت معـلوم که در پرده اسرار چه کرد
آن کـه پرنـقـش زد این دایره مینایی
کـس ندانست که در گردش پرگار چه کرد
فکر عشق آتش غم در دل حافظ زد و سوخت
یار دیرینـه بـبینید کـه با یار چـه کرد

دلگيرم و بي قرار ...
همجنس نگاه گندمگونت ،
همرنگ دستهايت !
گاه سبز و گاه گاهي طلايي ...
مهم نيست كه شانه هايت پوشالي ست و
آغوشت خيال ...
دستهايت اينجاست !
نگاهت ،
صدايت
خنده هايت !
ديگر چه ميخواهم ؟
هيــــــــــــــــــچ !!
دستهايت را در دستانم جا گذاشته اي !
نگاهت را در نگاهم ،
و خيالت را در خبالم ... و من ،
بي قرارم !
عاشق تر از هميشه

می توان درکوچه های زندگی
پاسخ لبخند را با یاس داد

می توان جای غروب عشق را
به طلوع ساده ی احساس داد

می توان در خلوت شب های راز
فکر رسم آبی پرواز بود

می توان با لهجه ی سرخ دعا
مدتی با آسمان خلوت نمود

می توان با حرفی از جنس بلور
شوق را به هر دلی دعوت نمود

می توان در آرزوی کودکی
باحضور یک عروسک سهم داشت

می توان گاهی به رسم یاد بود
در دلی یک شاخه ی نیلوفر گذاشت

می توان از شهر شب بوها گذشت
عابر پس کوچه های نور بود

می توان همسایه ی مهتاب شد
فکرزخم غنچه ای رنجور بود

می توان با لطف دست پنجره
مهربان گنجشک ها را دانه داد

می توان وقتی خزان ازراه رسید
یک کبوتررابه کنجی لانه داد

می توان درقلب های بی فروغ
لحظه ای برفی زد وخورشید شد

می توان در غربت داغ کویر
گاه آن ابری که می بارید شد

پرواز را به خاطر بسپار

دلم گرفته است

دلم گرفته است

به ايوان مي روم و انگشتانم را

بر پوست كشيده شب مي كشم

چراغهاي رابطه تاريكند

چراغهاي رابطه تاريكند

كسي مرا به آفتاب

معرفي نخواهد كرد

كسي مرا به ميهماني گنجشكها نخواهد برد

پرواز را به خاطر بسپار

پرنده مردني است

پرواز را به خاطر بسپار

دلم گرفته است

دلم گرفته است

به ايوان مي روم و انگشتانم را

بر پوست كشيده شب مي كشم

چراغهاي رابطه تاريكند

چراغهاي رابطه تاريكند

كسي مرا به آفتاب

معرفي نخواهد كرد

كسي مرا به ميهماني گنجشكها نخواهد برد

پرواز را به خاطر بسپار

پرنده مردني است

پرواز را به خاطر بسپار

دلم گرفته است

دلم گرفته است

به ايوان مي روم و انگشتانم را

بر پوست كشيده شب مي كشم

چراغهاي رابطه تاريكند

چراغهاي رابطه تاريكند

كسي مرا به آفتاب

معرفي نخواهد كرد

كسي مرا به ميهماني گنجشكها نخواهد برد

پرواز را به خاطر بسپار

پرنده مردني است

هملت

For the one who has not understood , how much it is sufferable, how much it is torturable, how much..., when you reach to the end of the way in the deepest part of your cells & he/she that  is miles far away doesn’t know not only in the mind nor in heart.

For Ever

Curse on love burning and killing,

Curse on whole terrestrial love,

Curse on whole of the world’s lovers who love you,

How much times I offer my love and how many times you didn’t care,

Which ,I only saw you once,

and on your black eyes,

and on your long lashes,

that at the moment ,burned and were closed,

Curse on me who never will I want to see you,

Curse on fate,

Curse on Gods who are jealous so many,

Curse on Zeus who again fall in your love,

and again robbing you from me,

Curse on love that never do I love,

and on you if you become beloved, can you,

and on whole of the Milkyway Galaxy,

which fell in love with you,

Curse of one drop’s bit by bit on Pacific Ocean,

which is pacific and silent,

and on whole celestial love

again I can’t  Curse you

because I love you.

نفرين بر عشق كه مي سوزاند و مي ميراند

نفرين بر تمام عشقهاي زميني

نفرين بر تمام عشاق جهان كه عاشق تو اند

چند بار عاشقت شوم و چند بار مي روي

من كه بيش از يكبار نديدمت

نفرين بر چشمان سياهت,

و بر مژگان بلندت

كه آتش زدندو بسته شدند,

نفرين بر تو كه ديگر نمي خواهم ببينمت

نفرين بر سرنوشت

نفرين بر خدايان كه اينقدر حسودند

نفرين بر زووس كه باز عاشق تو شد

و باز تو را از من ربود

نفرين بر عشق كه ديگر عاشق نخواهم شد

وبر تو اگر معشوق شوي! مگر مي تواني

نفرين بر تمام كهكشان راه شيري

كه عاشق تو شد

نفرين ذره ذره يك قطره آب بر اقيانوس آرام

كه اينقدر آرام و ساكت است

نفرين بر تمام عشقهاي آسماني

ديگر نمي توانم نفرينت كنم

چون دوستت دارم

آن کس که بداند و بداند که بداند
اسب شرف از گنبد گردون بجهاند
آن کس که بداند و نداند که بداند
بیدارش نمایید که بس خفته نماند
آن کس که نداند و بداند که نداند
لنگان خرک خویش به منزل برساند
وان کس که نداند و نداند که نداند
در جهل مرکب ابدالدهر بماند

گر  چه بر واعظ شهر اين سخن آسان نشود

تا   ريا   ورزد   و  سالوس  مسـلـمان  نـشود

رندي آموز و کرم کن که نه چندان هنر است

حيواني   کـه  ننوشد  مي  و  انسان  نـشود

گوهر   پاک   بـبايد   کـه   شود   قابـل  فيض

ور  نه  هر  سنگ و گلي لؤ‌لؤ‌ و مرجان نشود

اسم اعظم بکند کار خود اي دل خوش باش

کـه  به  تلبيس  و  حيل  ديو مسلمان نشود

عشـق  مي‌ورزم  و  اميد  که اين فن شريف

چون   هـنرهاي  دگر  موجب  حرمان  نـشود

دوش   مي‌گفـت  که  فردا  بدهم  کام  دلـت

سـبـبي   ساز   خدايا   که  پشيمان  نـشود

حسـن  خلقي  ز  خدا  مي‌طلبم  خوي تو را

تا   دگر   خاطر   ما   از   تو   پريشان   نـشود

ذره    را    تا    نـبود   هـمـت   عالي   حافـظ

طالـب   چشمـه   خورشيد  درخشان  نشود

جوانـی‌ شمـع ره كـردم كه جـويـم زندگانی را

نجسـتـم زنـدگانـی را و گـم كـردم جـوانـی‌ را

كـنـون بـا بـار پـيــری آرزومـنــدم كه بــرگــردم

بــه دنـبـال جــوانــی كــوره راه زنــدگـانــی را

به يـاد يـار ديـريـن، كـاروان گـم كـرده را مـانـم

كه شـب در خـواب بينـد همـرهان كـاروانی را

بهـاری بود و ما را هـم شبابـی و شكر خوابی

چه غفلت داشتيم ای گل، شبيخون خزانی‌را

چه بيداری‌ تلخی بود از خواب خـوش مستـی

كه در كامـم به زهـر آلود شهـد شـادمانـی‌ را

سـخـن با مـن نمـی‌گويـی الا ای همـزبان دل

خـدا را بـا كـه گـويـم شكـوه بـی همزبانـی را

نسيـم زلـف جانان كو كه چون برگ خزان ديده

به پای سـرو خود دارم هـوای جـانفـشـانـی را

به چشـم آسـمانـی گردشـی داری بلای جان

خـدا را بـر مـگــردان ايــن بــلای آسـمـانــی را

نمـيـری شهـريار از شعـر شيـريـن روان گفـتـن

كـه از آب بـقـا جــويــنــد عــمــر جــاودانــی را

شهريار

-دیده بگشا -

مگه من دل نداشتم!

توي باور نازت ، ازم يه ياغي ساختي

مي خوام بگم عزيزم ، منو تو نشناختي

دوست دارم كه باشم

تو باور تو يك مرد

با حال التماسي

نگم دوباره برگرد

هر واژه ي بي ربط

اونو يادم مياره

همه ميخوان بگن اون

منو دوسم نداره

هر روز مثل اشكي

كه مي خوام بارون ببينم

ولي طاقت نميارم

تو چشاي تو بشينم

مگه من دل نداشتم!؟!؟

دل منو شكستي

چرا وفا نكردي؟

 به اون عهدي كه بستي

تو كه گذاشتي رفتي

منو تو اين شب سرد

با التماس دستام

مي گم دوباره برگرد

مي خوام بگم كه يادت

توي دلم مي مونه

توي دلم سياه نيست

اينو چشات مي دونه

مي گن شيرين و فرهاد

رفتن توي هر ياد

چون به هم نرسيدن

كردند عشقو فرياد

شعر شبهای برره

_برره

<sub>بیا بریم دشت
کدوم دشت
همون دشتی که خرگوش خواب داره
ای وله
بچه صیاد به پایش دام داره
ای وله
بچه صیدم را مزن
خرگوش دشتم را مزن
خواب خرگوش به خواب یار میماند وله ی
خواب خرگوش به خواب یار میماند وله ی

بیا بریم کوه
کدوم کوه
همون کوهی که اهو ناز داره
ای وله
بچه صیاد به پایش دام داره
ای وله
بچه صیدم را مگیر
خرگوش دشتم را مگیر
اهوی کوهم را مگیر
خال اهو به خال یار میماند وله ی
خال اهو به خال یار میماند وله ی

بیا بریم باغ
کدوم باغ
همون باغی که قمری تاب داره
ای وله
بچه صیاد به پایش دام داره
ای وله
بچه صیدم را مزن
خرگوش دشتم را مزن
اهوی کوهم را مزن
قمری باغم را مزن
چرخ قمری به چرخ یار میماند وله ی
چرخ قمری به چرخ یار میماند وله ی

بیا بریم کوه
کدوم کوه
همون کوهی که عقاب تاب داره
ای وله
بچه صیاد به پایش دام داره
ای وله
بچه صیدم را مزن
خرگوش دشتم را مزن
اهوی کوهم را مزن
قمری باغم را مزن
چنگ عقاب به چنگ یار میماند وله ی
چنگ عقاب به چنگ یار میماند وله ی</sub>